Dobra, dawno nie pisałem. Dawno niczego nie jechałem. Wiem, skurwiłem się do reszty niczym sprzedajna sucz spod najbliższej latarnii lub jak kto woli jak Korn :> Słyszałem że mój ostatni tekst się spodobał ludziom, oczywiście był totalnie pisany w spontanie i po niezbadanych substancjach takich jak herbatka z Biedronki. No mniejsza, dziś będzie o Kornie. Czekam aż KoRniątka mnie ukrzyżują...

-Słówko o mnie. Byłem wielkim fanem tego zespołu. Do dziś zapierdalam w ciuszkach które mają słynne logo bo ta marka do mnie przylgneła i na próźno mi się jej pozbywać, poza tym lubię ją. Mam do ich starszej twórczości wielki szacunek bo grali genialnie. Grali aż to Take A Look In The Mirror. Jeszcze 2 lata temu, dałbym sobie jaja oskubać do białości za nich. Ale nie dziś, nie dziś kiedy Korn jest sprzedajną, hipokrytyczną kurewką, która za dość duże pieniądze się sprzedaje niemając niczego ciekawego do zaoferowania. Zacznijmy od początku:

Everybody has iSsuEs, do you?

-To słynne hasełko promowało płytę iSsuEs, będącą jedną z lepszych w ich dorobku, choć wówczas pewnie fani też płakali że zespół ewoluuje ale wtedy Korn jeszcze nie był bandą hipokrytów. Problemy się zaczeły wraz z Untouchables, kiedy zyski były dość słabe, ponieważ prawie pełna wersja płyty wyciekła do sieci a ludzie ją ściągneli. Wtedy na dodatek słaby dopływ zielonych spowodował komplikacje. Na co zespół wpadł? Na powrót do tego wszystkiego, od czego się zaczeło. Do brudnego grania. OCzywiście jak powiedzieli, tak zrobili. Niestety coś nie pykło a płytka jakoś specjalnie nie została przyjęta. Była fajna, jazzy, mhroczna tak że młodociani metale, którzy ledwo wypełzli spod hip-hopowej muzyki byli pewni że słuchają najbardziej zakurwistej i ciężkiej muzy jaki Bóg Szatan im dał. Potem zaczeły się prawdziwe problemy. Najpierw wydanie płytki która była nabijaczem kasy. Mówię tu o Greatest Hits vol. 1. Takie gówniane Greatest Hits mógł se zrobić przeciętny n00b spuszczający się przy Tibii, przeglądający raz na jakiś czas jutub. Wielkie mi kurwa hity. Wystarczy klipy przejrzeć i kurwa każdy z zawartych utworów, na tej chujowej płytce znajdzie swój video-odpowiednik. Na Boga! Dziś kurwa setki zespółów ma wielki dorobek i nie potrzebuje wcale kurwa dawać gównianej płytki z największymi hitami, bo po co zdzierać ciężko zarobiony hajs z fanów. Nie ładnie wykorzystywać faktu że fani to lamusy i kupią wszystko co sygnowane jest logiem ich ukochanego zespołu. Już lepiej wzorem Rammstein czy SlipKnoT, dać składankę koncertową. To samo ale jednak trochę inne. Ale po co? Lepiej niech stan konta rośnie. Żeby nie było że Korn daje klękać do miecza total za to samo, dorzucił dwa covery. Jeden to średnio udany, cover Pink Floyd, "Another Brick In The Wall" oraz drugi po którym pokemony miały mokro w majtach, czyli "Word Up", grupy Cameo. Po Word Up, pierwsze Pokemony na spółę z Kindermetalami, zaczeły lubić Korn. Wielcy mi kurwa fani co znają jeden utwór. A potem...

See You On The Shitty Side

-potem odeszła główna gitara zespołu. Genialny gitarzysta nazwiskiem Welch, Brian. Nawrócił się, przy okazji, nie podobał mu się sposób w jaki zespół się prowadzi. No ale odszedł od kapeli, w kluczowym momencie kiedy zespół nagrywał swoją kolejną płytę. Swoją drogą, na tą chwilę jest w sto razy lepszej formie niż sam KoRn. No ale o nim później. Muzycy w kropce, polecieli do nowego Producenta, bo umowa z EpiC/Immortal poszła się jebać. Za produkcje kwintesencji Kindermetaloznastwa wzieli się Atticus Ross i The Matrix Trio. Znani z takich genialnych, rockowych kapel jak Britney Spears aka. Młodociana szmatka która pokazuje jaka jest dorosła, No i wyszło. Pierw był singiel, "Pierdolnięty Transwestyta" aka. Twisted Transistor, z jakże pokemoniastym klipem, gdzie za macierzystych muzyków formacji przebierają się znani raperzy, bo Dz1e|\|Ki t3Mu eM T1 Wi B3NdZ1e n@5 Pu$ZcZ@Ć!!!11=*. No i wyszło... już od razu smród że coś się jebie, czuć niczym kurwa, stężały kloc po półgodzinnej wegetacji w kiblu. Niby klip jest, ale muzyki coś kurwa mało. Więcej pokazanych fochów, niczym gwiazdeczek POP, którze życzą sobie czerwonego dywanu przed autokarem. Miało być fajnie, wyszło chujowo, bo samej muzyki jest w klipie może minuta. Reszta to wygłupy Snoop Dogga, Dave'a Bannera i reszty murzyńskich cweli. A potem wyszła płyta. Sam cover-art płyty w moim mniemaniu jest fajny, bo nieco bajkowy w przerażający sposób. Jednak zawartość płyty jest jeszcze bardziej przerażająca... przerażająco chujowa. Do chuja Pana, czy im jaja uschły? Płyta przesycona sztucznością, niczym Doda i jej chłoptaś Nergal. Elektroniki tyle co kurwa w anatomii Terminatora. Na Boga, pseudo-industrialowe plumkanie. A gdzie do chuja ciężar? Gdzie klang Fieldy'ego? Gdzie ten zawodzący wokal? Nie ma. Śpierdolił... A zaraz potem koncerty, na których Korn rozstawia zestaw małego Farmera. Pamiętam słowa Jonathana Davisa: "KoRn, to tylko i wyłącznie ta piątka facetów co powołała zespół do życia" a tu nagle kurwa się ich namnożyło. Świnka grająca na gitarze, Króliczek napierdalający w garnki, konik grający na keyboardzie z Biedronki za 25.99. No kurwa, coś nie pyka. No i oczywiście promocja płyty w postaci nowego DVD z koncertem, na którym widać jak bardzo się wypalił zespół. Fani, wierne cipy szaleją, ale zespołowi tylko kroplówki brakuje na scenie. Więcej animuszu ma AC/DC które kurwa powinno być obecnie w domu spokojnej starości. OCzywiście wszystko podsycone maksymalnym efekciarstwem typu laserki, oczojebne kolorki i skórzane spodenki Davisa, który najwyraźniej uciekł z gej-parady. No i jeszcze gratis doszło 3CD pack pt. "Chopped, screwed, live and unglued", będący nabiciem fanów butelkę chujowymi Remixami i koncertówkami. OCzywiście głównie nowymi. Prawdę mówiąc B-side SYOTOS jest kurwa, 100 razy lepszy niż własciwa płyta i do tego zachęcam was do przesłuchania, bo tu jeszcze chujni aż tak dużo nie ma. Tylko troszkę :>